OVER TRUMP – EN WEERBERICHTEN

Dinsdagochtend was ik net wakker toen mijn gedachten alweer door mijn hoofd renden als jonge veulens in het voorjaar. En ze maakten mij onrustig. Ik dacht aan Trump en het feit dat primaire reacties die ik beschreef in blog 77 (snel, gespleten, nooit genoeg, eigenroem en wij/zij-denken) bij hem uitbundig aanwezig zijn en geen sporen te zien zijn van de compenserende positieve krachten die ik in de blog als noodzakelijk noemde ter voorkoming van chaos, oorlog en vernietiging, namelijk de rede, het respect voor al wat leeft en de liefde. 

Onrust

Ik zag in mijn halfwakkere hoofd een kaart, zo’n kaart (zoals hierboven 1) ) waarop de punt van de noordpool over de hele breedte van de landkaart is uitgesmeerd en daarmee Groenland twee keer zo groot maakt als China en ik zag op die kaart (anders op de kaart hierboven) dat dat dan allemaal bij “America” hoort en waarop de naam Groenland niet meer voorkomt, maar dat het – op die kaart – grootste eiland ter wereld gewoon Trumpland heet. En bedacht in die ochtend dat als Trump zegt “America first”, dat hij niet bedoelt de Verenigde (50) Staten van Amerika van nu, maar het grote “America” (Noord- en Zuid- en Midden-) dat hij nastreeft.

Ik werd onrustig maar realiseerde me dat dat allemaal beelden waren in mijn hoofd, fantasieën want geen realiteit van dit moment. En dat het een beetje dom is om heel onrustig te worden van fantasieën. Het was ook niet het tijdstip om daarover na te denken. Dat kun je beter overdag doen en dan kijken of er acties nodig zijn. 

Kou

Vorige week zat ik de hele tijd naar de lange termijn voorspelling te kijken van de Buienradar, want er waren enge verhalen over een enorme koudegolf die ons misschien wel de hele maand februari zeer strenge vorst zou brengen en, zo ging mijn fantasierijke hoofd verder, dat zou wel eens kunnen leiden tot uitval van elektriciteit en kapotvriezende waterleidingen; in huis. En ik heb het al zo koud, zit ook met de thermostaat op 19 graden in de woonkamer met een muts op en met twee paar sokken aan (ja, vlak boven de grond is het vast wel een paar graden kouder).

Mijn geliefde merkte wel dat ik vaak naar die voorspellingen zat te kijken en vroeg zich af of ik niet een beetje neurotisch reageerde. Ik zei dat ik gewoon bang ben voor kou. En ze vroeg wat ik daar dan voor nodig zou hebben om dat onrustige gevoel weg te krijgen. Ik zei meteen: we moeten genoeg hout in huis halen voor een week stoken. En dat hebben we toen gedaan. En dat is net zoiets als of misschien wel onderdeel van een noodpakket. En dat geeft rust, die ik voor wat betreft het weer nu ook heb.  Wat ook helpt is dat de voorspellers zeggen dat die kou uit Rusland naar de Balkan gaat en waarschijnlijk niet meer naar ons toe. 

Speculeren

Terugkomend op die Trumpgedachten: ’s ochtends in bed is niet het handigste moment als je nog een beetje wil doezelen. Ik zei tegen mezelf: wat we van Trump hebben gezien is allemaal verleden tijd, niets is blijvend, en bij Trump al helemaal niet – en dus niet de realiteit van nu – en wat hij gaat doen daar kunnen we gaan speculeren en met z’n allen scenario’s  en zorgen over maken, maar ook dat is geen realiteit, uitsluitend iets dat zich in ons hoofd afspeelt. En als er iets moet worden gedaan, concrete maatregelen om ons op iets voor te bereiden, dan moeten we dat doen. 

De realiteit

Ik dacht: als ik nog wil slapen moet ik naar de enige realiteit die er is en dat is het moment van nu. En dan hebben we als middel om daar te komen de mogelijkheid de aandacht te richten op ons eigen lichaam, waarbij het heel behulpzaam is om niets meer te doen dan je adem te volgen. Laatst deed mijn schoonzoon de suggestie om daarbij dan de inademing te doen door de neus en de ademhaling uit door de mond, waarbij je dan vooral moet opletten of je de luchtstroom langs het puntje van je lippen kunt voelen. Voor mij werkt het richten op andere fysieke sensaties ook heel goed. En vanochtend kon ik daardoor weer in slaap komen. 

Maar vandaag realiseerde ik me dat ook die signalen, die je eigen lichaam voortbrengt al een weg hebben afgelegd voordat ze je bewustzijn bereiken en dus uit het verleden komen. Het valt niet mee om dat moment van “nu” te pakken. Misschien kom ik daar nog eens op terug. 

_______________________

1. Afbeelding: Schoolkaart-wereld-1202, gecopieerd uit de website https://vector-map.nl/kaarten/wereldkaarten.

O OO O O O O O O O

Reacties zijn van harte welkom; openbare reacties kun je hieronder plaatsen; privé-reacties naar Jan kun je sturen naar koetjwm@gmail.com.

Op http://dewereldenvanjan.blog kun je je aanmelden voor toezending van nieuwe berichten, je kunt ook een mailtje naar koetjwm@gmail.com sturen. Op http://dewereldenvanjan.blog je kunt ook alle voorgaande berichten bekijken.

Berichten die je leuk vindt kun je uiteraard gewoon doorsturen naar familie, vrienden en kennissen.