OVER HET PLEZIER IN HET SCHRIJVEN

Het zou geen werkvakantie worden in juli, want de eerste vier blogjes van De Werelden van Jan .. en alleman die na de zomer moesten verschijnen waren immers al klaar, maar omdat we niet van die uitstapjes-mensen zijn en je ook niet de hele dag kunt doorbrengen met Ilja Leonard Pfeiffer (zijn bombastische beschrijvingen in het overigens fantastische La Superba 1) gaan soms over niets, althans lijken geen deel uit te maken van een verhaal, maar eerder een opvulling, een terzijde, waarbij het me al twee keer is gebeurd dat ik bij zo’n passage, die soms wel vier pagina’s in beslag neemt, in slaap ben gevallen, maar ik zal het wel niet helemaal begrepen hebben) en mijn geliefde en ik enkele weken daarvóór de documentaire The Social Dilemma 2) hadden gezien over de ellende die social media veroorzaken, waarbij we moesten constateren, althans dat deed mijn geliefde, dat wij, althans ik, behoorlijk verslaafd waren aan die media, dacht ik: ik ga misschien toch maar gewoon een uurtje schrijven, gewoon omdat het leuk is en ik in die tijd geen gelegenheid heb om het hele rijtje social media achtereenvolgens te bezoeken, een gedachte die denk ik geïnspireerd werd door een interview in de Volkskrant met “Joe Speedboat” Tommy Wieringa die daarin uitgebreid vertelde over zijn nieuwe boek 3) , dat al in 2013 in zijn hoofd was ontstaan, en dat hij dan geniet van het schrijven en daarbij dan hoopt dat het boek nooit af zal zijn, want dan is het niet meer “zijn boek” en dat hij misschien alleen al daarom het nieuwste boek twee maal heeft herschreven en nu hij het boek inspreekt om ook te worden uitgegeven als luisterboek alweer heeft gezien op welke punten het in een volgende editie moet worden aangepast, hetgeen mij deed realiseren dat ik mijzelf, mede door de verwachtingen die vanuit het verleden zullen zijn opgebouwd toen ik een jaar lang elke week een bericht het licht deed zien, een bepaalde productiedwang heb opgelegd die het risico in zich draagt dat het plezier van het schrijven wordt verdrongen door een gevoel van onrust, haast en gejaagdheid die zelfs contraproductief zou kunnen uitpakken, hoewel die nadelen dan gecompenseerd lijken te worden door de beloning elke week die hoort bij het iets te hebben afgerond en op de mat gelegd, een gevoel dat wordt versterkt door een enkele ‘like’ of geschreven reactie, waarmee we weer terug zijn bij de mechanismen van de social media, die groot geworden zijn doordat ze mensen verslaafd hebben gemaakt aan die hoogfrequente dopamine-stootjes die er elke keer voor zorgen dat op wat voor manier dan ook een bevestiging wordt gegeven van eenieders bestaan als deel van deze maatschappij. 

Hier laat ik het vandaag even bij.

PS Ik denk nu al met plezier over het schrijven van stukjes over het denken en fouten daarin, over aandacht en bewustzijn van Jan en alleman, over trots en over het verenigingsleven en met titels als Wie ben ik, Het kindje van rapper Khalifa, Van een zaag houden, Applaus voor jezelf en Het Grote Genieten en dan heb ik zo tegen Oud en Nieuw ongelooflijk veel wensen en tips voor het nieuwe jaar.

________________________

1) Ilja Leonard Pfeiffer. La Superba: een roman. 2013

2) The Socila Dilemma. Netflix-documentaire. 2020. Ook op Youtube.

3) Tommy Wieringa. Nirwana. 2023

O O O O O O O O O O O

Reacties zijn van harte welkom; openbare reacties kun je hieronder plaatsen; reacties naar Jan kun je sturen naar koetjwm@gmail.com.

Op http://dewereldenvanjan.blog kun je je aanmelden voor wekelijkse toezending; je kunt daar ook alle voorgaande berichten bekijken.